Anabiose van de droom van reden-is er iets anders dan de sfeer?

Hallo allemaal! Dit is een pen van de pen, dus beoordeel alsjeblieft niet strikt, maar ik reken echt op je objectieve kritiek. Dus dank aan iedereen bij voorbaat.

Invoering

Hallo allemaal! Vandaag zullen we het hebben over een van de weinige goede games die zijn gemaakt in de post -Sovjet -ruimte. En dit is hoe je het zou kunnen geraden tegen de naam van het onderwerp – anabiose van de droom van de rede

Voor het eerst ontmoette ik hem in het verre 2009, maar ik kon het niet doorgeven. Op dat moment hield ik van de games, niet voor een interessant verhaal of een goed geërgeerde gameplay ..

Ja, wie ben ik bedrieglijk! Op dat moment had ik GTA 4, dus natuurlijk regelde ik de hel in de straten van Liberty City.

Nou, ik kon mezelf een paar jaar later volledig vertrouwd maken met het spel, toen ik naar het balkon ging en in een poging een interessant spel te graven, viel ik onder mijn arm met een anabiose -schijf. Ja het was een geweldige avond! De angstaanjagende sfeer van de overleden ijsbreker, vreselijke vijanden en een geweldig beeld! Maar de tijd ging voorbij en ik vergat haar.

En na 11 jaar besloot ik opnieuw te klimmen naar de ijsbreker “North Wind” om te begrijpen of het spel zo goed was of zijn het alle machinaties van nostalgie, waardoor het mogelijk is om deze of een andere aspecten van het project objectief te evalueren.

Spelproces

We moeten spelen voor een Polar Explorer genaamd Alexander Nesterov, die werd geïnstrueerd om op coördinaten te verschijnen om aan boord te gaan, maar om de een of andere reden ontmoet niemand hem, dus we zijn in de persoon van onze hoofdrolspel. Als we bij onze zintuigen komen, realiseren we ons dat er niemand op dit schip is behalve wij en dieper gaan om erachter te komen wat er met de bemanning van het schip is gebeurd.

Alexander Nesterov, zijn eigen persoon

Aan het begin van het spel zijn we onmiddellijk bekend met een van de belangrijkste mechanica – en dit, mentale echo. Dankzij hem kan onze held de laatste momenten van de overledene overleven om te corrigeren wat hij stierf. Naast het feit dat dit ons in staat stelt de laatste dagen van het leven van het schip te zien, helpt de redding van mensen om verder te gaan. Ergens was er bijvoorbeeld een overstroming en een persoon werd in het ijs bevroren aan de deur, met behulp van onze mentale echo die we naar het verleden hebben overgebracht en de zeer vergissing van een persoon corrigeerden, in dit geval had hij haast dat hij niet opmerkte hoe de brug stort. En na teruggekeerd terug te zijn naar het lichaam van de hoofdrolspeler, zien we dat het pad vrij is en dat u verder kunt gaan. Maar tegelijkertijd is er een enorme min in deze mechanica, in sommige memoires is het gewoon niet duidelijk wat je moet doen.

Laten we iets later terugkomen naar de mentale ech, en laten we het nu hebben over het arsenaal van onze Polar Explorer.

Het eerste derde deel van het spel moeten we het schip alleen verkennen met koude wapens. En er is hier iets om te zwaaien, een snel, maar een zwak scharnierend kasteel, niet zo manoeuvreerbaar, maar een meer zware klep uit de pijp, of de klassieker is een zeer langzame, maar extreem dodelijke bijl. Zodra het eerste wapen in mijn handen viel, realiseerde ik me onmiddellijk dat de auteurs geïnspireerd waren door het gevechtssysteem van Coverned, dezelfde langzame en onhandig.

Ze zullen ons hier ook schieten, het arsenaal is behoorlijk indrukwekkend. Hier heb je een Mosin-geweer in twee variaties met een optisch zicht en zonder, SV-40, en fans van sneller vuren PPSH en er zijn zelfs zo’n exotisch als een waterkanon dat een sterke waterdruk raakt, maar als je de atmosfeer van het spel gebruikt, verdwijnt het extreem snel.

Omdat we voor een wetenschapper spelen, weet onze held hoe ze uit de hand moet schieten, dit alles wordt belast door het feit dat we gekleed zijn in extreem ongemakkelijke winterkleding die de snelheid van richten en herladen beïnvloedt. Maar over het algemeen schiet het normaal, alleen soms zijn er momenten dat je duidelijk op de vijand schiet, maar de kogel lijkt achter de muur achter te komen. Gelukkig gebeurt dit niet vaak. Maar wat het voor mij is voor mij is extreem mislukt, dit is het aantal cartridges op het niveau, er zijn er teveel van. Dat brengt gewoon een spel over van het genre naar Survavl Horror in de categorie van een gewone grap.

Het moment om de muur in te gaan

Die ongelukkig tegen wie we onze hele arsenaal zullen https://luckofspins.nl/ gebruiken, zijn de overblijfselen van de bemanning. Ze zijn niet langer degenen die voorheen waren, ze werden allemaal blootgesteld aan vorst. Hiermee bedoel ik fysieke en psychologische veranderingen voor bepaald wangedrag in het leven. Hier is er bijvoorbeeld een tegenstander wiens naam de “opzichter” is en hij werd gestraft voor het feit dat hij een slechte gevangenbewaarder was, een camera bouwde voor gevangenen recht in de schedel, en in plaats van benen verschillende armaturen die samen zijn gedraaid, ziet het er echt beangstigend uit.

Uitzicht van de “opzichter” van binnenuit

Omdat alle tegenstanders er al één zijn geworden met vorst, is hun belangrijkste vijand warm, en daarom jagen ze op ons omdat we zijn bron zijn. En wanneer we ons opnieuw verdedigen om de vijand aan te vallen, raken ze niet gewond door de klap zelf, maar de hitte die wordt gegenereerd door de kracht van wrijving.

De omgeving zal ook onze tegenstander zijn, omdat we langs een bevroren schip gaan, waarvan de temperatuur niet erg hoog is en vanwege dit worden onze gezondheidspunten beperkt door hoeveel warmte er in de kamer is.

En dat we dit konden begrijpen, hebben we een indicator met twee cirkels:

Interieur – toont de temperatuur van het lichaam van onze hoofdrolspeler en, als deze gelijk is aan 0, zal de held sterven.

Manieren om de hitte van de held een enorme hoeveelheid te herstellen! Kroonluchters, tafellampen, fakkels, smeulende vreugdevuren, kachels, scheuren op de vloer en muren, enorme generatoren, ik weet niet dat het eindelijk vlees op het fornuis is, kokend water in de pan en nog veel meer alle soorten!

UUUF zou iets moeten vertellen over één grafische functie die is geassocieerd met een temperatuurverandering. Stel dat we een enorme generator lanceren en onmiddellijk opmerken hoe de hitte die hij heeft gegenereerd de kamer beïnvloedt waarin we zijn. Het ijs met water begint uit de muren te lopen, ijspegels beginnen uit het plafond te vallen, het beeld wordt warmer tonen, totdat de kamer uiteindelijk helemaal droogt. Het ziet er nu zelfs goed uit, wat kan ik zeggen over 2009.

Het proces van het ontdooien van hulp

Verhaallijn

Ik zal meteen mijn mening zeggen – dit is niet de kracht van het spel. En natuurlijk zullen velen bezwaar tegen mij, maar haasten zich niet om stenen te gooien! Ik zal verschillende voorbeelden geven waarom de plot in het spel een puur nominale functie uitvoert.

Ten eerste, over het sleutelpersonage.

Kapitein, spuug op het getuigenis van het “wijnstok” -apparaat dat een ijsoverschrijdende aanwijzing heeft aangegeven, en in plaats van deze site te omzeilen en de bemanning, vracht en het schip zelf niet te riskeren, met de woorden “Mijn team kan problemen betalen” ging rechtstreeks naar de gletsjers.

Maar wat buitengewoon grappig is dat de ontwikkelaars proberen te laten zien, is de kapitein gewoon onbegrijpelijk voor de redder, omdat het spel een “legende van danko” heeft van de oude vrouw isergil. En de plot van de geschiedenis gaat parallel aan de plot van het spel en, als ik de scenarioschrijver, de kapitein, dit correct heb begrepen, dit is de personificatie van Danko, die ik buitengewoon onaangenaam ben, omdat alles wat er op het schip is gebeurd, zijn fout en als hij naar de Starpom luisterde en het gebied met ijs zou zijn gebeurd, dan zou er niets zijn gebeurd.

De kapitein leest een telegram

En als de problemen van de plot alleen waren beperkt tot de domme acties van de personages. In aanvulling hierop is er immers ook veel gebrek aan onschuld in het spel: wat voor soort belangrijke lading ze hebben gebracht, waarom is iedereen begonnen met monsters, wat voor soort ziekte op het schip was, wat een boze dubbel van GG ons achtervolgt, van waar de protagonist de gelegenheid heeft om de eerder genoemde Echo te gebruiken? Welnu, de kers op de taart, de laatste baas van het spel is de oude Griekse god van de tijd Chronos, en dit is duidelijk niet wat je verwacht van Survaval Horror over een bevroren ijsbreker. En het is echt vreemd.

Maar misschien leek ik tevergeefs de scenarioschrijver en dit alles is slechts een droom van GG toen hij in anbiose raakte van hypothermie. Weet het niet. Als het zo zou zijn, zou het de meeste plotproblemen oplossen, omdat het allemaal in onze gedachten zou zijn.

Helaas is dit niet zo. Maar genoeg over de tekortkomingen is het de moeite waard om verschillende positieve punten te vermelden.

Hier is een hoofdstuk hier, dat verschilt van alles wat eerder in het spel werd gezien, de hele actie gaat zonder een enkele schermutseling met vijanden, alleen Kat -scènes die vertellen over hoe artsen al het mogelijke deden om een epidemie van een onbekende ziekte te overwinnen. En dit is oprecht interessant, omdat je begrijpt hoeveel ze een hopeloze situatie hebben en hieruit kunt u nog meer inleven. Er zijn niet genoeg medicijnen voor iedereen, er zijn ook niet genoeg plaatsen omdat het aantal patiënten altijd aankomt en alleen blijft dat ze binnenkort verder naar het vasteland gaan.

Patiënten komen allemaal aan en er zijn geen plaatsen

Ik kan ook de scènes toeschrijven aan de mentale echo, omdat bijna elke dergelijke scène gescheiden is van de hoofdplot en je in staat stelt korte verhalen over de bemanningsleden te overleven die proberen te ontsnappen op het stervende schip:

Ten eerste zal ik je vertellen over een groep onderling verbonden mentale echo: we moeten een ballon afleveren met lucht voor een onderwaterkostuum op een boot, en we zullen allemaal een perfect zwevend lijk zijn. Eerst zal hij vaten naar ons gooien als hij begrijpt dat dit zijn vruchten niet brengt om in het water te springen en zal proberen ons kleine schip om te draaien, en na mislukte pogingen zal hij proberen het helemaal te stoppen. Maar nadat we de cilinder hebben geleverd, moeten we onderaan dompelen om de patch in de gebroken delen van het schip te versterken. Onze partner zal helemaal boven ons zwemmen en hij vermoedt niet eens dat er iemand anders onder ons is. Nadat we de gaten hebben bereikt en het versterkt met behulp van een balk en een soort jack, moeten we verder gaan en de pijp snijden die de pompslang heeft overgedragen, en zodra we dit hebben afgemaakt en onze vriend, zullen de pompen worden gelanceerd, iets zal ons pakken en ons zullen worden afgevoerd, we zullen een oude aankondiging krijgen als een oude suite zoals een gids zal worden afgevoerd, we zijn een oude aanwijzing kostuum, pak de bijl en dood de vijand. Dit was een van de weinige mentale echo die was verdeeld in verschillende fasen en een van de meest interessante

Verdere dogs … hoeveel problemen veroorzaakten me dit moment 11 jaar geleden, en ik verwachtte dat het nu net zo moeilijk zou zijn, maar geen niveau was vrij eenvoudig en stierf slechts eenmaal toen hij vast kwam te zitten in een soort pot. We moeten gewoon in een positie naar de positie van de kamer gaan en daar een stuk vlees gooien zodat een van de honden naar de uitgang zou loslaten, maar het moment waarop je langs de kampioenhonden sluipt die op elk moment naar je kunnen haasten, dwingt niet alleen het personage, maar ook wij

En de laatste mentale echo waar we het over zullen hebben – we moeten het onderdeel op de machine snijden, zodat u het remmersysteem van brandblussen kunt inschakelen en tegelijkertijd de helft van de bemanning niet kunt overweldigen. Alles is opgepompt dat de kamer met machines gevuld is met rook, waardoor we dieper de kamer in gaan en het maken van de plug.

Positieve momenten op dit doel in spijt. En je moet praten over optimalisatie.

Optimalisatie

Kortom – dat is het niet.

In de kindertijd veroorzaakte dit geen speciale problemen, omdat spelen met 10-20 FPS de norm was. Maar nu op moderne machines is het spelen van het spel maximaal 20, en soms alle 5 frames per seconde denk ik voor een 11-jarige game, enigszins onaanvaardbaar. Persoonlijk denk ik dat de jamb achter de eigen motor van het bedrijf, die eenvoudigweg niet kon omgaan met het aantal effecten dat erop is genaaid, omdat de belasting van de processor en videokaarten niet groter is dan 60%.

In mijn geval verbeterde de situatie “Nvidia Physx” de situatie enigszins. Maar er wachtten nog 2 problemen op me, de eerste was een vertrek toen ik probeerde een “nieuwe game” te beginnen, ik besloot het op ondertitels te zetten. Ja, ja, dit is vreemd, ik weet het, maar het heeft me geholpen. En het tweede probleem opnieuw met vluchten als het spel zelf heb ik niet besloten. Maar er is één pluspunt in dit alles, het spel begint zonder problemen op Windows 10.

Conclusie

“Anabiose van de droom van de geest”, ondanks al zijn tekortkomingen in gevechtsmechanica, niet de beste plot en slechte optimalisatie blijft een van de meest sfeervolle games. Het gevoel van hopeloosheid, eenzaamheid, de levenloosheid van een enorm ijsschip verovert zelfs nu. De angstaanjagende wezens die het schip bewonen, de mogelijkheid om de laatste uren van het leven van het schipteam te leven, goede grafische afbeeldingen en uitstekende Russische stemacteren helpen immigranten hierin.

Helaas was “Anabiosis” de laatste wedstrijd van de studio. De ontwikkelaars zelf zeggen dat de reden hiervoor de wens van het team was om mobiele projecten te doen, ze organiseerden hiervoor zelfs een nieuwe studi. Daarom kunnen we alleen genieten van hun beste en laatste game.

Op deze trieste noot, ik beëindig mijn al lange verhaal, ik raad je aan om in deze wereld te duiken, brandende vorst, de ijsbreker “North Wind”. Bedankt allemaal voor het lezen! Vertel me in de reacties hoe je dit spel hebt ontmoet of als je het onlangs hebt doorgegeven welke gevoelens het je heeft veroorzaakt.